2

Segunda parada: Barcelona

Author Ernesto   

Si bien era la cuarta vez que iba a Barcelona, si era la primera en que viajaba de dia, asi que no dejo de parecerme curioso que si en el viaje Madrid-Valencia solo pasamos por un peaje, al ir desde Valencia pasamos por 5 peajes!!! cuatro de los cuales pertenecian a la C.A. de Cataluña, si que la Generalidad saca buen dinero...
Luego de unas coordinaciones de ultima hora con el bus llegando a Sants me enrumbe al metro Maria Cristina, en ese trayecto me percate de algo muy curioso: en mis primeras visitas habia visto los carteles indicando las multas por fumar en la red de metro, como consecuencia de ello no veia gente fumando en el Metro de Barcelona, todo lo contrario ocurria en Madrid donde la gente fumaba hasta en los andenes apagando sus cigarrillos recien cuando el tren estaba por llegar, esta situacion cambio este año cuando se hizo publicidad intensiva al hecho de que habia multas en Madrid, santo remedio, ahora se puede respirar en el Metro de Madrid (en el Cercanias aun fuman, pero como es otra red la gente no se siente vigilada) pero..... resulta que ahora como no hay los carteles de multa en Barcelona la gente fuma en el Metro de Barcelona, como se invierten los papeles, no?
El miercoles tenia dos objetivos: visitar el CosmoCaixa (curiosamente usan tipografia de la revista Cosmopolitan) y al fin subir el Tibidabo, felizmente logre ambas cosas antes de que la lluvia estropeara todo.
Mi razon para visitar el CosmoCaixa era una exposicion en homenaje a uno de mis escritores favoritos: Julio Verne, la exposicion no estuvo mal la verdad (aunque pudiera haber sido mas amplia sobre todo en la parte de la biografia) gustandome especialmente un mapa donde se podian ver los viajes reales efectuados por Verne y los viajes narrados en sus libros (a que no sabian que en "La Jangada" los protagonistas parten de Iquitos?).
La verdad es que tenia pocas referencias sobre lo que era la CosmoCaixa, asi que recien ahi me entere que tiene basicamente la idea que habia visto en el Museo de las Ciencias de Valencia, con algunos experimentos comunes con este como el pendulo de Foucalt, algunas secciones diferentes como es logico, pero compartiendo la idea de brindar un espacio para acercar a la ciencia al publico en especial a los jovenes de una manera practica y didactica que demuestra su efectividad al ver en ambos museos el entusiasmo con que los niños y adolescentes se acercan a tocar y experimentar. Algun dia tendremos algo asi en Peru?
La campana de Gauss persigue a los egresados del IE

Por si no lo habia comentado antes el Tibidabo es un cerro en Barcelona desde donde se tiene una buena vista de la ciudad, no lo habia visitado antes asi que como la CosmoCaixa estaba en la base de dicho cerro era logico que coordinara ambas actividades.
El problema con esta visita es lo tedioso del asunto, a la base del Tibidabo (por donde tambien esta la CosmoCaixa)no se llega con Metro sino con el FGC (Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya), de ahi hay que tomar un tranvia antiguo (no el moderno que se ve en la ultima foto) para llegar a cierta altura y desde ahi tomar un funicular que te deja cerca al mirador y a la iglesia que se ven en estas fotos, lo desconcertante del tema es que cada uno de estas etapas se paga por separado, no exisitiendo ticket unico ni la posibilidad de usar los tickets de transporte local (a diferencia del funicular de MontMartre en Paris, p.ej.).





Terminada esta etapa me dirigi a la Plaza de Cataluña, para tratar de almorzar y sobre todo ubicar una tienda de comics que mi amigo Eneko me habia recomendado. Primer problema al salir de la estacion una lluvia tipo ducha lo cual dificulto la busqueda de los alrededores, al final me meti a un fastfood por ahi donde luego me encontre con una amiga que me acompaño en la dificil busqueda de la tienda (mal asunto no apuntar el nombre de la tienda) ya que llegue a dos locales que definitivamente no tenian lo que queria, solucion llamar a Eneko quien me dio mas luces sobre el como llegar, solo para percatarme de que mas practico hubiera sido que me dijera que estaba por la Catedral y no por la Pza de Cataluña, la cosa es que al final llegue y consegui algo de lo que necesitaba. Notese como estaba el clima en ese dia, tan asi que mi anfitriona en Barcelona se resfrio ese dia y esuvo mal hasta el sabado.




El jueves queria como ultima etapa turistica el conocer algo de lo hecho con motivo de Barcelona 92 (se acuerdan de Cobi?), asi que tenia que dirigirme a la estacion Ciudatella Vila Olimplica, cerca a la Barceloneta, el problema fue que en pleno Paseo de Gracia antes de entrar al Metro.... lluvia nuevamente, asi que la cosa era correr y bajar cuanto antes para no mojarse demasiado, felizmente al llegar a mi estacion de destino si bien seguia lloviendo, esta ceso en pocos minutos lo cual me permitio hacer el recorrido planeado, incluyendo una incursion al barrio de la Barceloneta que contrastaba brutalmente con lo bien cuidado que estaba el camino en la playa (edificios antiguos, ropa colgando en las calles...).





En la tarde mi amiga me dijo para ir a recoger su bicla que la habia dejado cerca al Corte Ingles de Diagonal, todo iba bien, la bici no se habia oxidado asi que regresamos a la casa, pero como pueden ver en las fotos el cielo ya anunciaba lo que pasaria ..... si... lluvia y viento!!! caballero a meternos en un local y consumir algo mientras pasaba la lluvia.


Mi partida fue el lunes, y ahi me percate que la publicidad en el Metro estaba inundada de carteles de Ronaldinho haciendo propaganda a un nuevo postre de Danone y una frase que se repetia era "Como todo un campeon!", es logico que esta publicidad no podria usarse en Madrid, en contraparte en Barcelona no vi ninguna publicidad a la reciente pelicula dedicada al Real Madrid. Con estos pensamientos me dirigi a Nord a tomar el bus que me llevaria a Zaragoza.

2 Comments to “Segunda parada: Barcelona”

  • Lady Bathsheba   setiembre 15, 2005 10:34 p. m.

    me llamaron mucho la atencion las nubes tan cargadas..y justo leo en tu post sobre la lluvia..wow! ojala lluviera en Lima..(porque nuestra llovizna de dias jode oe...)

  • Dinh Ha   octubre 26, 2015 2:20 a. m.

    đồng tâm
    game mu
    cho thuê nhà trọ
    cho thuê phòng trọ
    nhac san cuc manh
    số điện thoại tư vấn pháp luật miễn phí
    văn phòng luật
    tổng đài tư vấn pháp luật
    dịch vụ thành lập công ty trọn gói
    thương lượng
    thuyết mbp
    erg là gì
    nổi tiếng
    chi square
    nói chuyện trước công chúng
    định lý
    victor vroom
    chiến thắng con quỷ
    điểm cân bằng

    Tu Duyên nhìn thấy sư tôn của hắn đang đưa mắt nhìn mình, thực là không giống người điên mới lập tức đỡ Trương Thiên Sư đi gặp hoàng thượng.

    Cùng lúc đó tại Yến kinh, trên một tế đài thần bí, một hòa thượng mặc áo cà sa màu vàng, vóc dáng thấp bé, bộ dạng có vẻ ti tiện bỉ ổi, cũng đang chăm chú quan sát dị tượng đang xảy ra trên bầu trời đêm.

    Một lát sau hòa thượng, khẽ nhắm mắt. Sau lưng hòa thượng là một nam tử mặc hoa phục đang đứng im nhìn lão, trong mắt hiện rõ vẻ lo âu.

    Một lúc lâu, hòa thượng vẫn đứng im bất động, nam tử cũng như vậy, nhưng trong mắt lúc này đã hiện lên vẻ sốt ruột.
    Nam tử mặc hoa phục cuối cùng cũng không nhẫn nại được nữa, sắc mặt có chút giận dữ tiến lên nói:

    - Ngươi cứ nhìn lên trời làm gì thế? Ngươi nói hôm nay thiên tượng biến chuyển, ta lập tức bỏ bê đại sự, đến đây đã mấy canh giờ cũng không thấy ngươi nói một câu là sao?

    Lão hòa thượng lúc này mới quay lại nhìn hoa phục nam tử :

    - Vương gia không cần nóng vội, lão đạo đã nhìn thấy thiên cơ.

    Hòa thượng này cũng thập phần cổ quái. Trên mình rõ ràng là mặc áo cà sa thế nhưng lại xưng là lão đạo. Thiên hạ to lớn quả là có rất nhiều chuyện kỳ lạ.

    “Đạo Diễn pháp sư, có chuyện gì thì ngươi nói mau đi.” Hoa phục nam tử vẻ mặt tức giận bây giờ đã nở nụ cười. Hắn tin tưởng một khi Đạo Diễn khẳng định hiểu rõ thiên cơ thì tuyệt nhiên sẽ chính xác.

Twitter